Home سفر و گردشگری ترس را در تونل های شانگهای تجربه کنید

ترس را در تونل های شانگهای تجربه کنید

11 second read
0
0
6

در گوشه و کنار جهان مکان‌های بسیاری وجود دارند که درگیر انواع داستان‌ها و خرافات محلی شده‌اند. مکان‌هایی که رفته رفته و به لطف همین افسانه‌ها، مورد توجه گردشگران قرار گرفته‌اند.

به نظر می‌رسد ایالات متحده علی‌رغم قدمت نه چندان طولانی، دستی پر در دنیای گردشگری وحشت دارد، مکان‌های تسخیرشده بسیاری در گوشه و کنار این کشور واقع شده‌ و داستان‌های شماری از آن‌ها به شدت معروف و محبوب شده‌اند. به طوری که تورهای گردشگری توجهی ویژه به آن‌ها داشته و هر ساله بازدیدکنندگان مشتاق بسیاری به تماشا و بازدید آن‌ها می‌روند. 

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

اما گاهی در این میان داستان‌های محلی به شکلی معنادار شاخ و برگ داده می‌شوند تا جزئیات سیاه بزرگنمایی شده و این مکان‌ها به شکلی خاص پررنگ و لعاب جلوه داده  شده و صنعت توریسم محلی نیز از عواید آن بهره‌مند شود. این همان ماجرایی است که ظاهرا شهر بندری پورتلند در ایالت اورگن را درگیر خود کرده و آن را مبدل به مرکزی برای جلب توجه گردشگران حوزه گردشگری سیاه و وحشت کرده است.

واقعیت این است که در فاصله سال‌های ۱۸۵۰ تا ۱۹۴۱، بندر پورتلند به عنوان یکی از خطرناک‌ترین بنادر جهان شناخته شده و به همین مناسبت عنوان «شهر ممنوعه غرب» را از آن خود کرده بود. اما نکته جالب در مورد شهر پورتلند، چیزی است که درست زیر خیابان‌های شهر واقع شده و طبق شماری از داستان‌های محلی، روزگاری مکانی مخوف به شمار می‌رفته است. جایی که از آن با عنوان «تونل‌های شانگهای» (Shanghai Tunnels) یاد می‌شود.

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

البته این تونل‌ها در اصل مسیری پیچیده، پرپیچ و خم و زیرزمینی بودند که بسیاری از کافه و هتل‌های زیرزمینی را به یکدیگر مرتبط کرده و در واقع یک مسیر مخفی را شکل داده بودند. در دوران قدیم از این محل با نام «پورتلند زیرزمینی قدیم» یاد می‌شد که البته به دلیل موقعیت خاصش رفته رفته عنوان تونل شانگهای را از آن خود کرد. این تونل‌ها در بخش زیرین شهر قدیمی یا همان محله چینی‌ها ساخته شده و با بسیاری از اماکن تجاری این منطقه در ارتباط بوده و سرانجام تمامی مسیرها به یکدیگر متصل شده و سر از اسکله‌های واقع در منطقه «رودخانه ویلیامت» (Willamette River) در می‌آوردند.

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

در ابتدا قرار بود از این تونل‌ها به شکلی کاملا قانونی استفاده شود، یعنی کالاهای تجاری از کشتی‌ تخلیه شده و از طریق اسکله به این تونل‌ها منتقل می‌شد تا در نهایت در انبارهای زیرزمینی ذخیره شود. این مسئله چندین امتیاز مثبت به همراه داشت، اول این که کالاها بدون آسیب دیدگی و دور از خطر خراب شدن به‌وسیله‌ی ریزش باران، صحیح و سالم به جایی امن منتقل می‌شدند و از سوی دیگر، این حمل و نقل ترافیکی ایجاد نکرده و باعث ایجاد مزاحمت برای دیگران نمی‌شد. اما این تنها آغاز ماجرا بود و پای این تونل‌‌ها رفته رفته به دنیای جرم و جنایت نیز گشوده شد.

تونل شانگهای درست زیر خیابانهای بخش قدیمی شهر پورتلند واقع شده و روزگاری مرکز فعالیت‌های غیرقانونی و خطرناک بوده است

برطبق مستندات ارائه شده در روزنامه‌ای در سال ۱۸۰۰، گنگسترهایی از کشور چین، بانیان اصلی ساخت این تونل بودند، به خصوص زمانی که محله‌ی چینی‌ها مرکز اصلی فعالیت‌های خلافکاران چینی بوده و افرادی از زبان و ملیت‌های مختلف برای برپا کردن انواع تجارت و کسب و کارهای غیرقانونی از این محل استفاده می‌کردند. در آن زمان رفته رفته در طول راهروهای تونل درهای فولادی نصب و همینطور دریچه‌های خاص برای به دام انداختن افراد تعبیه شد و در نهایت درهایی ایجاد شدند که به پلکان‌های مخفی راه داشته و محلی برای فرار افراد خلافکار در مواقع اضطراری مهیا کرده بودند. این مکان امن که جایی مناسب برای بازی گنگسترها و نیروی پلیس فراهم کرده بودرفته رفته درگیر تخلف دیگری هم شد. براساس داستان‌های محلی افراد بسیاری دزدیده شده و در این تونل‌ها به دام افتادند.

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

برده‌داری در آن زمان به شکلی دیگر هم در حال اجرا بود، این بار اما پای دزدی و آدم ربایی در میان بود. ظاهرا افراد به دنبال مردان تنومند و خوش بنیه راه افتاده و آن‌ها را به اشکال مختلف به دام می‌انداختند. گروهی را با استفاده از مواد مخدر مسموم کرده و سپس به داخل تونل راهنمایی می‌کردند. افراد در حال ناهشیاری در میان دریچه‌های مخصوص به دام افتاده و در نهایت اسیر شده و در سلول‌ها به صورت گروهی نگهداری می‌شدند. یا این که خیلی ساده به قربانی مورد نظر حمله کرده و بعد از ضرب و شتم و بیهوش کردن، او را می‌دزدیدند. از این افراد با واژه‌ی «Shanghaiing» نام برده می‌شود، چرا که اکثر این افراد در نهایت همچون بردگان به ناخدایان کشتی‌ها فروخته شده و مجبور به بیگاری در کشتی‌هایی بودند که به آسیای شرقی رفت و آمد داشتند.

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

اما این تنها مردان تنومند نبودند که قربانی این باندهای خلافکار می‌شدند. در آن زمان به دختران پورتلندی هم گفته شده بود که از نزدیک شدن به برخی از مناطق شهر به شدت پرهیز کنند، جایی که زنان به صورت مرتب دزدیده شده و به عنوان خدمتکار به شهرهای دورتر فروخته می‌شدند، آن‌ها  گاهی حتی مورد آزار و اذیت و سواستفاده نیز قرار می‌گرفتند.

داستان‌های بسیاری در مورد بردگانی وجود دارد که توسط خدمه‌ی گرسنه خورده شدند و تمام این‌ها گاهی درست زیر پای مردمانی رخ می‌داد که بی‌خیال در خیابان‌های بالا در رفت و آمد بودند. گاهی بردگان بعد از سال‌ها و مشقات فراوان راه بازگشت به شهر و دیارشان را پیدا می‌کردند، اما دوباره به دام افتاده و توسط این جنایتکاران وحشی اما باهوش به بردگی کشیده می‌شدند. به صورت فرضی تخمین زده می‌شود سالانه سه هزار آدم ربایی به این شکل در تونل‌های شانگهای به وقوع می‌پیوست، هر چند آمار درست و شواهد مستدلی در این مورد وجود ندارد و همین امر باعث شده که تمام این ماجرا در حد داستان و افسانه باقی بماند.

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

برطبق شواهد موجود قطعا زمانی این تونل‌ها محل سکونت کارگران مهاجر بوده و برای قاچاق مواد مخدر و دیگر موارد  غیرقانونی و ممنوع مورد استفاده بوده، ولی هیچگاه برای آدم‌ربایی از آن‌ها استفاده نشده است. مورخی از ساکنان پورتلند به نام «بارنی بلالاک» (Barney Blalock) در کتاب خود به نام «The Oregon Shanghaiers» به این موضوع اشاره می‌کند که ابتدا در سال ۱۹۶۲ داستان‌هایی در این مورد بر سر زبان‌ها افتاد و متعاقب آن شهر پورتلند شاهد افزایش تعداد تورهای گردشگری تونل شانگهای بود که در دهه ۱۹۷۰ آغاز شده و به سرعت در نزد بازدیدکنندگان به شهرت و محبوبیت رسیدند. او در ادامه اضافه می‌کند که این تورها اگرچه معروف شدند، اما بازدیدکنندگان را در مورد شواهد تاریخی به اشتباه می‌اندازند.

در طول سال ۱۹۹۰ تاجری محلی به نام «بیل نیتو» (Bill Naito) در مصاحبه با روزنامه‌ی محلی اشاره کرد این تونل‌ها درست در قسمت زیرین بخش‌هایی همچون «خیابان‌های اورت» (Everett streets) و «دیویس» (Davis) و نیز «Northwest Couch» واقع شده است. 

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

به مرور زمان و در خلال پروژه‌های مختلف بازسازی شهر، بخش‌هایی از این تونل‌ها مسدود و پر شد. اما با رونق گرفتن بازار شایعات پیرامون تونل‌های شانگهای، انجمن جغرافیا شروع به برگزاری تورهای مختلفی برای بازدید از این بخش زیرزمینی پورتلند کرد. در خلال بررسی‌های انجام‌شده مشخص شد که هیچ کدام از تونل‌های موجود مستقیما به اسکله‌های شناخته شده‌ای که تا به امروز باقی مانده‌اند راه ندارد. آن‌ها هم‌اکنون در حال گشودن تونل‌های تازه هستند و همچنین قرار است یک مسیر جدید برای برگزاری تورهای گردشگری ظرف یکی دو سال آینده افتتاح شود.

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

این انجمن پیشنهاد داده که ابتدا یک سخنرانی در مورد تاریخ این منطقه واقع در همسایگی بندر ایراد شده و سپس افراد در قالب یک تور زیرزمینی به تماشای بقایای تونل‌ها، سلول‌های گروهی، درهای تله‌ای و بسیاری دیگر از فضاهای غبارآلود و خاک گرفته و آثار به جای مانده از آن دوران بروند. این تورها جمعه‌ها و عصر شنبه برگزار شده و اغلب با دیگر برنامه‌های آخر هفته همراه هستند. گفته می‌شود که ارواح شماری از محبوسان در این تونل‌ها امروزه آنجا را به تسخیر خود درآوردند، امری که باز در حد شایعه باقی مانده است.

تونل شانگهای- پورتلند، اورگن- ایالات متحده

برای رسیدن به شهر قدیمی یا همان محله‌ی چینی‌ها در پورتلند می‌توان به سادگی از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده کرد، همچنین با استفاده از دوچرخه و از هر کجای شهر نیز می‌توان خود را به آنجا رساند. به هرحال شاید در خلال این گشت و گذار متفات، بتوان اندکی از ترس و دلهره‌ی کسانی را که در این تونل‌ها به دام افتاده بودند را درک کرد.

تونل‌های شانگهای، پورتلند، اورگن، ایالات متحده

امیدوارم از مطالعه این مطلب و همراهی با ما لذت برده باشید. فراموش نکنید نظرات، پیشنهادات و انتقادات سازنده‌ی خود را با ما نیز در میان بگذارید.

کجارو

Load More Related Articles
Load More By مارتین کاظمی
Load More In سفر و گردشگری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Check Also

لوکیشن های فیلم در سان فرانسیسکو، شهری کنار خلیج

سان‌فرانسیسکو، چهارمین شهر بزرگ ایالت کالیفرنیا، شهری محبوب فیلم‌سازان است. تعداد زیادی از…